Trip naar Oslo

Om 22 uur vertrokken we naar het treinstation in Bergen. De trein stond er al, want we waren een beetje laat. We kwamen aan bij zetel 55 en 56 vindu (venster)! Het begon goed: we kregen een gratis fleece dekentje, oordopjes, ooglapje en opblaasbaar kussentje. Die oordopjes konden we al meteen gebruiken, want de snurkers waren oorverdovend. De trein op zich was een hele attractie, naast ons kwam een matroos zitten (blauwe trui met een ankertje, een gestreepte wit-blauwe t-shirt, blauwe broek en laqué schoentjes)en achter ons zaten chocoladebruine boomhakkers (de bomen die ze omgezaagd hebben op de trein konden we niet tellen op 2 handen). Zelf sliepen we niet, dus genoeg tijd om iedereen te bespieden. Toen we aankwamen in Oslo en de trein uitstapten voelden we de koude door ons topje, soupull, trui, fleecetrui en jas. Voor de geïnteresseerden: het was -15°C. Een klein stationverhaaltje: Elise vertelde Lobke: "Ho, je zou hier je handschoenen moeten verliezen dat zou nogal een ramp zijn!" We wandelden door het station op zoek naar een warme cafeïne rijke koffie, dat vonden we dan ook. We zaten daar een uurtje tot het buiten licht werd. We deden onze jas aan, muts... "Oei, mijn handschoenen" zei Elise! Lap, een handschoen kwijt!! Dus zeg nooit op voorhand je zou hier eens je handschoenen moet verliezen! Na dit alles vertrokken we op expeditie.

Var Frelser (9.00 uur)

Var Frelser is zoals het Père Lachaise in het verre Parijs. Er liggen BN's (bekende Noren) o.a. Edvard Munch (bekend van de schreeuw), Henrik Ibsen en Bjørnstjerne Bjørnson. Omdat er zoveel sneeuw lag (zeker een halve meter) vonden we niet alle graven. Enkel Munch vonden we omwille van de vele voetstapjes er naartoe.

P.S.: hier waren onze billen verdoofd van de kou!

Munchmuseet (10.30 uur)

Na de lange koude wandeling in de sneeuw kwamen we aan in het Munchmuseet. De mevrouw aan de balie had zo'n medelijden met wij koude bevroren studentjes uit België dat we gratis binnen mochten. Het museum is echt wel de moeite (voor schilderijen zie foto's) We zagen eindelijk de beroemde Schreeuw van Edvard Munch!

Na de middag keerden we terug naar het centrum waar we de toeristische dienst attaqueerden met al onze vragen (bussen, museum...)

Radhuset (13.30 uur)

Na ons bezoekje aan de toeristische dienst wandelden we door het centrum van Oslo op zoek naar het Radhuset. Op de weg naar het Radhuset (Stadhuis) zagen we op het einde van de Oslose Champs Elysées het koninklijk paleis.

Toen we bij het Radhuset aankwamen toonde de thermometer -9°C. Het Radhuset is gigantisch. Je kunt er verschillende friesen over de Noorse mythologie zien, een astronomische klok, de grootste klok van Europa, binnen zie je heel wat fresco's...(zie filmpje)

Vikingskipmuseet (14.30 uur)

Daar gingen we naartoe omdat we al veel les hebben gekregen over de Vikingen. Zoals de titel van het museum zegt, zagen we 3 vikingschepen en vele andere Vikingattributen.

Vigelandparken (16.30 uur)

Vigeland was een beeldhouwer die in Oslo een heel park mocht inrichten met staatsgeld. We zagen er onder andere zijn beroemde werk: Monolit (zie foto). Dat is een pilaar die bestaat uit honderden verstrengelde mensen.

Shoppen (17.30 uur)

Op de Oslose Champs Elysées gingen we shoppen. Niet dat we veel geld konden verdoen, we zijn maar arme studentje en onze rugzakken zaten vol met de gratis spullen van de trein.

Eten (19.00 uur)

Rond 19 uur gingen we eten, op ons gemak een restaurantje zoeken, want we moesten maar om 23 uur de trein hebben, dus tijd zat!!

We vonden een gezellig en niet duur (voor Noorwegen toch) restaurantje. We moesten wel 3 gangen bestellen want anders konden we onze tijd niet vullen. Het was heel lekker. We aten eerst antipasti met een visbokaal cola, daarna zalm met gebakken venkel en aardappeltjes. Toen we aan het eten waren kwamen ze af met nog een visbokaal cola, gratis van het huis! Nadat we alles zeer zeer traag hebben geknabbeld, vertrokken we terug naar het busstation om de trein terug naar Bergen te nemen.

Trein terug (23.09 uur)

We kwamen aan in het station in Oslo, we zagen onze trein staan en zeiden tegen elkaar ooohnee wat een boemeltrein. We gingen binnen, oohnee nog boemelderder dan we dachten. Het was een piep-kraak-jaren'50-trein. Toen hij gebouwd werd bestond er blijkbaar nog geen elektriciteit, want er was niets van verwarming. Elkaar verwarmen was de enige bron van warmte. Gelukkig waren we dik gekleed (met jas, muts en handschoenen) en hadden we ook nog ons fleeceje van het doorgaan.

Om 7 uur vrijdagmorgen kwamen we eindelijk weer aan in Bergen: home sweet home!

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *